Өзиңизгә: «Худаға шүкри, чүнки У мени алаһидә қилип яратти. У мени таллавалди. Мән – Худаниң талланған балиси. Рәбим мени қурванлиқ қан билән тазилиди. У барлиқ хаталиғимни кәчүриду! Мән муқәддәс вә гуна қилмаймән. Әлвәттә, мән хаталишимән, амма Худаниң ярдими арқилиқ өзгирип, дурус ишларни қилимән», – дәп ейтиң.
Бизниң гуналиримиз үчүн өлгән қурванлиқ аллиқачан тәғдим қилинип болди. Һәзрити Әйса Худаниң Қозиси аллибурун бизниң гунайимиз үчүн азап чекип өлди. Муқәддәс Китапта мундақ хатирлиниду: «У силәрниң ғәм қайғуңларни Өз үстигә алди, биз тартидиған азапларни У тартти… Бизниң гуналиримиз үчүн У зәхимләнди, камчилиқлиримиз үчүн У таяқ йеди. У тартқан ж,азаниң орниға биз шипа таптуқ, йегән тайиғи төләмигә биз дава таптуқ» (Йәшая 53:4-5)