Һәммимиз Йүсүпниң һекайисини билимиз. Худа униң үчүн бүйүк мәхсәтни у техи қудуққа ташлиништин, қуллуққа сетилиштин вә зинданға чүшүштин бурунла тәйярлиған еди. Лекин Худа Йүсүпниң дәриҗисини
көтириштин бурун, уни бир тәрбийәләш җәриянидин өткүзди. У униң ичидики мәғрурлуқни йилтизидин қурутти, инсаний өзигә ишинишни йоқ қилди вә Худаниң мәхситиниң әмәлгә ешишиға тосқунлуқ қилидиған һәммә нәрсини елип ташлиди.
Билишиң керәкки, Мән бүгүн саңа падишалиқларға вә әлләргә сөзлиримни йәткүзүш һоқуқини бәрдим. Сән бу падишалиқларниң бәзилириниң қомуруп ташлинидиғанлиғини, ғулитилидиғанлиғини, вәйран болидиғанлиғини, ағдурулидиғанлиғини, бәзилириниң болса қайта қурулуп, мустәһкәмлинидиғанлиғини җакалайсән.
Йәрәмия 1:10
Худа: « қомуруп ташлинидиғанлиғини, ғулитилидиғанлиғини, вәйран болидиғанлиғини, ағдурулидиғанлиғини, бәзилириниң болса қайта қурулуп, мустәһкәмлинидиғанлиғини җакалайсән дәйду.
Мана бу Худаниң йоли. У алди билән Өзиниң ирадисигә уйғун кәлмәйдиған һәммә нәрсини елип ташлайду, андин Өзиниң ирадисигә мувапиқ болғанни қуруп чиқиду. У инсанни әмәс, бәлки инсандики Униң сүритини бузидиған һәммә нәрсини вәйран қилиду. У сахта етиқадларни, җисманий тәбиәтни, хата нийәтләрни вә кона асасларни йилтизидин қурутиду, шу арқилиқ бизни дәсләптинла Өзигә лайиқ қилип яратқан қияпитигә қайтуриду.
Йүсүп биләнму шундақ болди. Худа униң тоғрисидики мәхситини өзгәртмиди — У Йүсүпниң өзини өзгәртти, шуниң билән у Худаниң өзигә тапшурған мәхситини көтирәләйдиған болди.
