Пәрвәрдигар силәргә һуҗум қилған дүшминиңларни көз алдиңларда мәғлуп қилиду. Дүшминиңлар силәргә бир тәрәптин һуҗум қилған болса, өзлири җанлирини тәрәп-тәрәпкә елип қечишқа мәҗбур болиду.
Пәрвәрдигар барлиқ ишлириңларға бәрикәт ата қилип, амбарлириңларни ашлиққа толтуриду. Пәрвәрдигариңлар Худа силәргә ата қилған зиминда силәрни бәхиткә ериштүриду.
Пәрвәрдигариңлар Худаниң әмирлиригә әмәл қилип, Униң йолини тутсаңлар, У Өзиниң вәдиси бойичә силәрни Өзиниң муқәддәс хәлқи қилиду. Йәр йүзидики барлиқ хәлиқләр силәрниң Пәрвәрдигарға мәнсүп болған хәлиқ екәнлигиңларни билиду һәм силәрдин қорқиду.
Пәрвәрдигар әҗдатлириңларға беришкә вәдә қилған зиминда силәрни ронақ тапқузиду. Өйүңларни балиларға, еғилиңларни чарва-малларға толтуриду, етизиңларни һосуллуқ қилиду.
Қанунниң тәкрари 28:7-11
